تفاوت اعتراضات اخیر در آمریکا با دیگر اعتراضات: تحلیل پولتیکو

0 9

شفقنا آینده- در حالی که آمریکا به شدیدترین شکل ممکن درگیر بحران کرونا بود، اعتراضات نژادی در واکنش به قتل جورج فلوید به دست پلیس این کشور را درگیر بحرانی دیگر کرد. بحرانی ناشی از یک تسلسل تکراری: خشونت پلیس، واکنش‌های اعتراضی، آشوب و غارت، و سپس اعتراضات سراسری؛ که این بار با سرعت بیشتری شهر به شهر سرایت کرد و آمریکا را درنوردید.

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از پولتیکو؛ این موج سراسری بسیار آشنا به نظر می‌رسد. شبیه اعتراضات دیگری که همواره با قتل یک شهروند به دست پلیس آغاز شده و بعد گسترده شده و البته در نهایت بعد از چندی فروکش کرده است. روندی تکراری که می‌توان نمونه‌های مشابهش را تا سال ۱۹۶۸ و دیگر ناآرامی‌های حاصل از جنبش مدنی دهه ۱۹۶۰ امتداد بخشید. این بار اما بسیاری امیدوارند اعتراضات تاثیرات دیرپایی در عرصه سیاسی- اجتماعی آمریکا داشته باشد.

در این بین اگر چه مسایلی مانند درگیری مردم و ترس شدید آنها از یک بحران بزرگ ناشی از پاندمی کرونا، افزایش مشکلات اقتصادی و بیکاری، درگیر شدن گروه‌های افراطی چپ و راست در روند اعتراضات و البته سیاست‌های دمدمی و بی‌ثبات‌کننده دونالد ترامپ باعث شده‌اند فرجام اعتراضات مبهم و گیج‌کننده باشد، اما در عین حال همین فاکتورها می‌توانند این امیدواری را هم موجب شوند که تفاوت شرایط فرجامی متفاوت از همیشه را نیز برای اعتراضات رقم خواهد زد. به خصوص که قرار است تا چند ماه دیگر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا برگزار شود.

به دلیل اهمیت این اعتراضات در سال انتخابات، پولتیکو از شماری از تحلیلگران سیاسی و کارشناسان پرسیده که تفاوت‌های این دور از اعتراضات با دیگر اعتراضاتی که به تبعیض نژادی صورت گرفته، در کجاست؟

جواب‌ها طیف متنوعی را شامل می‌شوند: از ناامیدی و هراس مردم از پاندمی کرونا تا خشم‌شان از قواعد و محدودیت‌های قرنطینه؛ از افزایش مشکلات اقتصادی تا ازدیاد شمار بیکاران- که به شکل طعنه‌آمیزی اغلب از رنگین‌پوستان هستند؛ و حتی مسایل ظاهرا نادیده مانده‌ای چون ماسک زدن اکثر معترضین که شناسایی آشوبگران و غارت‌کنندگان را دشوار می‌کند.

ترسی مک‌میلان کاتوم پژوهش‌گر و استاد دانشگاه کارولینای شمالی مهم‌ترین تفاوت این اعتراضات با موارد قبلی را در این موضوع می‌داند که «دیگر مردم از بحران‌های پی‌درپی خسته شده‌اند». به گفته این پژوهش‌گر «جوانانی که سازمان‌دهی سنتی را با مطالبات نوین پیوند داده‌اند، قدرت‌نمایی خیابانی خود را با تکیه بر قدرت شهروند-روزنامه‌نگاری به انجام می‌رسانند» و در این بین هم مسایلی مانند «ناکامی دولت‌ در مواجهه با همه‌‌گیری جهانی کرونا، بی‌توجهی رئیس‌جمهور و انکار رنجِ انزوا، مرگ، بیماری، ترس، فقر و درد مردم، بدرفتاری پلیس و تشکیلات سیاسی» همه و همه گرد آمده و موجب فوران مردمی شده‌اند که از بحران‌های پی‌درپی خسته شده‌اند. ترسی مک‌میلان امیدوارکننده‌ترین دستاورد این اعتراضات را این نکته می‌داند که «نسل جوان فهمیده‌اند که اعتراض می‌تواند تغییرات سیاسی مهمی را موجب شود».

ویل هارد نماینده جمهوریخواه تگزاس در کنگره ریشه اعتراضات را بدرفتاری پلیس با رنگین‌پوستان می‌داند و می‌گوید که این اعتراضات نشان می‌دهد مردم خواستار پاسخگویی به این پرسش هستند که چرا مردان و زنان سیاه‌پوست در بازداشتگاه جانشان را از دست می‌دهند. مردم خواهان پایان دادن به بیرحمی‌ها و تضمین عدالت کیفری برای همگان هستند، «اما مسیری طولانی در پیش است».

مارک برای نویسنده کتابی در مورد گروه‌های افراطی آنتی‌فا با اشاره به اینکه «به رغم ادعاهای دولت مبنی بر انتساب شورش‌ها تنها درصد کمی از معترضان به آنتی‌فا وابسته هستند» می‌گوید که مسایلی مانند ادعای نقش‌آفرینی آنتی‌فا در اعتراضات و البته آگراندیسمان خرابکاری و غارت‌های انجام شده خطر سرکوب شدید مردم معترض را ایجاد کرده که در صورت وقوع با رویه کشورهای دموکراتیک تضاد خواهد داشت.

دیوید گرینبرگ استاد تاریخ و روزنامه‌نگار ضمن اشاره به اینکه «از همان ابتدا هم معلوم بود انتخاب ترامپ می‌تواند هنجارها و استانداردهای تقویت‌کننده جامعه مدنی را از بین ببرد» رئیس جمهور آمریکا را فردی می‌نامد که با تمجید از خشونت فضایی را ساخته که در اعتراضات اخیر دیده‌ایم- که تمام طرفین از پلیس گرفته تا معترضان سعی در توجیه خشونت اعمال‌شده دارند و این قطعا از تبعات حضور ترامپ است که شعله‌های شکاف نژادی و فرهنگی را فروزان‌تر کرده است. این حجم و اندازه از خشونت به باور این استاد تاریخ «نگران‌کننده» است و می‌تواند بافت اجتماعی آمریکا را با آسیب جدی مواجه کند.

از نظر پنیل ای.جوزف نویسنده کتاب «شمشیر و سپر: زندگی انقلابی مالکوم ایکس و مارتین لوتر کینگ» نیز اعتراضات اخیر با شورش‌های پیشین متفاوت هستند: بیکاری و مشکلات اقتصادی ناشی از همه‌‌گیری کرونا، آسیب‌های بیشتر ویروس به سیاهان و رنگین‌پوستان، خشم متراکم مردم خسته از قرنطینه، افزایش بهره‌گیری معترضین از تکنولوژی به ویژه در زمینه انتشار بلافاصله تصاویر اعتراضات شماری از تفاوت‌های این اعتراضات با موارد قبلی هستند. تفاوت دیگر نیز‌ اتحاد معترضین و مطالبه و پایش دموکراسی آمریکایی، به جای پافشاری بر تنها اجرای عدالت برای قاتلان فلوید است. اتحادی که این امیدواری را ایجاد کرده که نژادپرستی از آمریکا رخت بر بسته و سیاهان به شان و شهروندی دست یابند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.