دکتر حداد عادل: سید احمد شهریار یکی از بهترین شاعران فارسی سرای امروز است

0 79

بسم الله الرحمن الرحیم

همانطور که همه می‌دانیم زبان و ادبیات فارسی در شبه قاره هند که شامل هندوستان امروز و پاکستان امروز و بنگلادیش می‌شود، سابقه‌ی درخشان و طولانی داشته است. برای ما ایرانیان فارسی زبان همیشه جای تعجب بوده است که چطور کسانی در شبه قاره پیدا می‌شدند که با آنکه زبان مادری‌شان فارسی نبوده است، می‌توانستند با تسلط بر زبان فارسی شعرهای شیرین و دلنشین بگویند. مثلا ایرانی‌ها همیشه در حیرتند از شخصیت بیدل که با آنکه زبان مادری‌اش فارسی نبوده است، چگونه به زبان فارسی اینقدر مسلط شده است که صد هزار بیت به زبان فارسی گفته است با آن خصوصیات ادبی والا؟ یا در دوران نزدیکتر به خودِ ما، اقبال در پاکستان امروز و پنجاب. همیشه ما به این پدیده به‌عنوان یک اتفاق رازآمیز نگاه می‌کردیم که قابل فهم نیست و شاید بسیاری از ما تصور می‌کردیم که هرچه بوده است، دیگر تکرار نمی‌شود. اما با دیدن شاعرانی مثلِ آقای احمد شهریار ما می‌توانیم بفهمیم که آن بزرگان چگونه شعر می‌گفتند. یعنی ما آقای شهریار سی و هفت‌ ساله‌ی جوان را نمونه‌ای از شاعرانی می‌دانیم که در طول تاریخ زبان فارسی یاد گرفتند، شعر فارسی گفتند و شعرشان در عالمِ فارسی زبان خوانده شده، پذیرفته شده، تحسین شده و ماندگار شده است. آقای شهریار در بین شاعران هند و پاکستان که به زبان فارسی شعر می‌گویند، یکی از بهترین شاعرانِ فارسی سرای امروز هستند. کسی اگر نداند که ایشان پاکستانی هست و فارسی زبان دوم ایشان هست، وقتی غزل‌های ایشان را بخواند، باور نمی‌کند که این غزل‌ها را شاعری گفته است که فارسی زبان مادری‌اش نیست. غزل‌های ایشان از حیثِ صناعات ادبی، وزن و قافیه بی‌عیب است و در غزل‌های ایشان ظرافت‌ها و شیرین‌کاری‌هایی دیده می‌شود که خاص خودشان هست. البته رگه‌های همچنان از سبکِ هندی گاهی ملایم، گاهی غلیظ در شعر آقای احمد شهریار دیده می‌شود که نیتیجه‌ی علاقه‌ی زیاد ایشان به بیدل هست ولی بنده تصور می‌کنم، تحول زبانی و شعری آقای احمد شهریار هنوز تمام نشده است و ما باید در آینده منتظرِ سبکِ جا افتاده‌تر و اشعارِ بهتری از ایشان باشیم.

آقای شهریار فرد پرکاری هستند. اولا عمرخودشان را در ایران ضائع نکردند. در حوزه علمیه قم درس خوانده‌اند و یک قوتِ قابل توجه‌ای از معارف اسلامی در کنار احاطه به زبان فارسی و ادبیات فارسی پیدا کرده‌اند که آن می‌تواند پشتوانه شاعری ایشان باشد و عمق بیشتری به اشعار ایشان ببخشد. یکی دیگر از فعالیت‌های ایشان ترجمه از زبان فارسی به اردو هست که تا آنجایی که من می‌دانم، این ترجمه‌ها هم درمیان اردوزبانان با استقبال روبرو شده است. البته بنده زبان اردو نمی‌دانم و می‌توانم تصور بکنم وقتی یک اردوزبانی به فارسی با این تسلط و روانی شعر می‌گوید، حتما در ترجمه‌ هم استادانه ترجمه می‌کند. بنده آقای احمد شهریار را یک سرمایه‌ای میدانم برای پیوند فرهنگی میانِ دو کشورِ ایران و پاکستان و فکر می‌کنم وجود ایشان در آینده باعث گسترش زبان فارسی بیش از گذشته یعنی بیش از زمان حال در پاکستان بشود و ایشان ان شاء الله بار سنگین آموزش و گسترش زبان فارسی و تربیت شاگرد و دانشجو را در پاکستان در آینده به عهده خواهند گرفت و همانطور که پاکستانی‌ها را با ادبیات دیروز و امروز ایران آشنا خواهند کرد، ان شاء الله ایرانی‌ها را هم با ادبیات زبان اردو آشنا می‌کنند و باعث تحکیم دوستی و برادری میان دو ملت خواهند شد. من بسیار خوشحالم که بین مردم عزیز و شریف پاکستان، جوانانی پیدا می‌شوند که مانند نیاکانِ خودشان اینقدر به زبان فارسی علاقه‌مند هستند. شعرهای آقای شهریار را همیشه می‌خوانم، تحسین می‌کنم و برای ایشان آرزوی سلامتی می‌کنم.

دکتر حداد عادل

 

نمونه اشعار شهریار

این کودک از نسل غیرت / آن مرد از خیل ننگ است

غیرت درافتاده با ننگ / این جنگ سنگ و تفنگ است

این خاک اسطوره خیز است / دارد هزاران اساطیر

هر کودکی از فلسطین / از افتخارات جنگ است

چون برگ گل فارغ است از / هر داغ ننگ و ندامت

بر پشت او رد باتوم / چون خط پشت پلنگ است

با هر نفس دشمن تو / سنگ تو را زد به سینه

چون جای قلب از قساوت / در سینه‌اش تکه سنگ است

لعنت بر آن کشوری که / خالی کند پشتتان را

این سخت جای تاسف / این واقعا جای ننگ است

همت نما تا ببینی / آینده بهتری را

ای دوست طاقت بیاور / چون عرصه ظلم تنگ است

این سرزمین خو گرفته‌ست / با بوی باروت امروز

فردا ولی وضع این نیست / فردا که خیلی قشنگ است

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.