آینده روابط غرب با رژیم های سرکوبگر چگونه خواهد بود؟

0 197

منابع رسانه‌ای رژیم صهیونیستی اعلام کردند مسکو در صدد ارائه پیش‌نویس قطعنامه علیه این رژیم در شورای امنیت به دلیل حمله اخیر تل‌آویو به فرودگاه بین‌المللی دمشق است.

تمدن غرب اینک با یک چالش راهبردی روبرو شده است. چالش امروز تمدن غرب نحوه معامله با دو شریک راهبردیش یعنی صهیونیست ها و ارتجاع عرب است، منظور از ارتجاع عرب،کشورهای عربی است که رو به  آشکار سازی روابط بنیادین خود بارژیم اشغالگر قدس آورده اند در راس این کشورها،کشور عربستان سعودی است با رژیمی قرون وسطائی و سرکوبگر و درکنار این رژیم می توان از رژیم سلطنتی اردن که پادشاهش افسر ارتش انگلستان است. رژیم نظامی مصر ،و امیر نشین امارات متحدۀعربی نام برد.

در مقابل این  گروه از رژیم های  مرتجع می توان از رژیم های مترقی کشورهای سوریه،یمن ولبنان و نهضت های پیشرو عرب مانند حزب الله لبنان ،انصارالله یمن و حشد الشعبی عراق نام برد.

از طرف دیگر هزینه رژیم صهیونیستی و رژیم های مرتجع برای غرب بیشتر فواید آنها شده است.این رژیم های خود کامه و سرکوبگر با مخالفت های  مردم منطقه روبرو شده اند از طرف دیگر حمایت غرب از این رژیم های سرکوبگر حیثیت جهانی  غرب را زیر علامت سئوال برده  و نهاد خودکامه دولت های غربی را از پشت پرده نماد دموکراتیک  آنها آشکار ساخته است. غرب امروز بر سر دو راهی است:یا با قربانی کردن دو ارتجاع عرب و یهود حیثیت جهانی خود را ترمیم کند و در حقیقت خود را نجات دهد و یا با ادامه حمایت از این رژیم های سرکوبگر هر روز بیش از روز پیشین موقعیت الهام بخشی خود را در  جهان از دست بدهد.

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، منابع رسانه‌ای رژیم صهیونیستی می‌گویند که روسیه به دلیل اقدام جنگنده‌های اسرائیلی در بمباران فرودگاه دمشق، در صدد تدوین یک پیش‌نویس قطعنامه علیه این رژیم در شورای امنیت است.

به نوشته وبگاه «عرب ۴۸»، حمله رژیم صهیونیستی به فرودگاه بین‌المللی دمشق، خسارات فراوانی به این فرودگاه وارد شد و وزارت حمل و نقل سوریه از تعلیق پروازها تا اطلاع‌ ثانوی خبر داد. این حمله رژیم صهیونیستی با انتقاد شدید مسکو همراه شد و اعلام کرد که این حملات اسرائیل قابل توجیه نیست. به همین دلیل نیز قصد دارد اقدامی بی‌سابقه علیه اسرائیل در شورای امنیت سازمان ملل متحد انجام دهد. این در حالی است که اسرائیل قبلا از حمایت مسکو در نهادهای بین المللی برخوردار بوده است.

شبکه تلویزیونی «کان» رژیم صهیونیستی نیز در همین راستا اعلام کرد: روسیه در صدد تدوین یک قطعنامه علیه اسرائیل در شورای امنیت سازمان ملل است.

بر اساس این گزارش، در پیش‌نویس قطعنامه پیشنهادی مسکو که به شورای امنیت سازمان ملل ارائه خواهد شد، با اشاره به نحوه انجام حمله صورت گرفته آمده است: «این حمله به گونه‌ای انجام شد که قانون بین‌الملل را نقض کرد و موجب تضعیف ثبات شد و حاکمیت سوریه و سایر کشورها را نقض کرد.لذا باید مسئولان این حمله پاسخگو باشند زیرا این حمله به شدت به توانایی ما در ارائه کمک های بشردوستانه به سوریه آسیب زد.»

مقامات مسئول صهیونیست تاکید کردند که روسیه قبلاً در حال تهیه پیش نویس چنین قطعنامه ای بوده است، اما «شانس روسیه برای دریافت حمایت از سوی حامیان غربی اسرائیل زیاد نیست».

در پی حمله دهم ژوئیه رژیم صهیونیستی به فرودگاه دمشق، مسکو، «اسحاق بن زوی» سفیر این رژیم را فراخواند و از وی درباره حمله اخیر به فردوگاه بین‌المللی دمشق توضیح خواست و توجیه حمله به باند فرود فرودگاه دمشق را قانع‌کننده ندانست.

همزمان «میخائیل بوگدانف» فرستاده ویژه رئیس جمهور روسیه در امور خاورمیانه و آفریقا و معاون وزیر امور خارجه این کشور از حمله تل‌آویو به فرودگاه دمشق ابراز نگرانی کرد.

در بیانیه وزارت خارجه روسیه آمده است: « [بوگدانف] نگرانی عمیق خود را در قبال حمله نیروی هوایی اسرائیل در تاریخ دهم ژوئن به فرودگاه غیرنظامی دمشق ابراز کرده است؛ حمله‌ای که باعث خسارت به باند فرود، تجهیزات، ساختمان‌های ناوبری و آسیب رسانی به پروازهای غیرنظامی و بین‌المللی شد».

در ادامه این بیانیه آمده است: « [بوگدانف] به سفیر [تل‌آویو] ابلاغ کرد که توجیه طرف اسرائیلی درباره حمله هوایی به فرودگاه بین‌المللی دمشق قانع‌کننده به نظر نمی‌آمد و مسکو منتظر توضیحات بیشتری از جمله درباره چارچوب مکانیسم موجود میان روسیه و اسرائیل برای جلوگیری از وقوع حوادث خطرناک در قبال سوریه است».

جنگنده‌های رژیم صهیونیستی به صورت متناوب با استفاده از حریم‌هوایی لبنان یا از طریق بلندی‌های اشغالی جولان  به سمت اهدافی در شرق و شمال غرب سوریه حملات موشکی انجام می‌دهند. نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در لبنان بارها گزارش داده‌اند رژیم صهیونیستی روزانه قطعنامه‌های سازمان ملل را نقض کرده و به حریم هوایی لبنان تجاوز می‌کند.

حقیت این است که تجاوزات رژیم صهیونیستی به حقوق ملت های منطقه و ضرب و شتم مردم بویژه فلسطینی ها و بمباران مناطق مسکونی امر تازه ای نیست. بنظر میرسد آنچه تازگی دارد دریافت های جدید برخی از کارشناسان غرب از عوارض این رژیم برای  منطقه و صلح جهانی است . حقیت دیگر این است که تا امروز غرب میلیاردها دلار برای نوسازی کشورهای عرب که رژیم های سرکوبگر دارند هزینه کرده است تا مردم  منطقه بویژه مردم این کشورها را متقاعد کند که  رژیم سلطنتی ذاتا پدیده ای زشت و ناروا نیست. تمام رژیم های سلطنتی عرب بویژه عربستان سعودی از  این خان یغما بهره مند شده اند ولی با این وجود رژیم سلطنتی عربستان سعودی همچنان خود را نیازمند به استفاده از روش های قرون وسطائی از قبیل گردن زدن ناراضیان،تروز فعالان سیاسی و سرکوب توده های مردم به اشکال مختلف می بیند.

کارشناسان معتقدند که مواضع جدید روسیه  بر آمده از این درک نوین است که بیش از این نباید آبروی قدرتهای جهانی صرف پادوهای منطقه ای آنها نظیر اسرائیل ویا عربستان سعودی شود. این دیدگاه نه تنها در مسکو که در واشنگتن و مادرید ولیسبون و پاریس طرفداران جدی دارد و در لندن جرمی کوربین رئیس سابق حزب کارگر از جمله طرفداران این نظریه بنظر می آید هرچند از طرف محافل ذی نفوذ تحت فشار  جدی قرار دارد.

مواضع اخیر دولت پوتین صرف نظر از نقطه نظرهای مترقی و پیشرو شخص رئیس جمهور روسیه ، با توجه به روابط سنتی روسیه و اسرائیل حکایت از دریافت ها نوین کارشناسان روسیه از تحولات منطقه خاورمیانه دارد. رژیم اسرائیل در کنار ارتجاع عرب ،امروز دوکارکرد مشخص پیدا کرده است.آول ایجاد نفرت از غرب با تمام شعارهای زیبائی که دولتهای غربی فریب کارانه از آنها استفاده می کنند و دوم تشدید تمایلات مردم منطقه در حمایت از نهضت های ضد صهیونیستی و ضد سعودی که بدلیل حمایت غرب از صهیونیست ها و آل سعود این نهضت ها خود بخود رویکرد ضدغربی پیدا می کنند.

این  دریافت های  نوین بطور طبیعی سبب نگرانی اسرائیل می شود از این رو محافل صهیونیستی تاکید می کنند که روسیه دارای سفارتخانه  در تل آویو[ ونه بیت المقدس ] و کنسولگری در حیفا است کما اینکه اسرائیل نیز سفارتخانه در مسکو و یک سرکنسولگری در یکاترینبورگ دارد. آنها همچنین به میزان  مهاجرت یهودیان از روسیه به  اسرائیل اشاره می کنند و تاکید می کنند که زبان روسی پس از زبان های عبری،عربی و انگلیسی رایج ترین زبان در اسرائیل است. ادعائی که به نفع آن دلایل قانع کننده ای  وجودندارد زیرا زبان فرانسه در اسرائیل در میان فرانسه زبانان رایج است.

بنظر میرسد اسرائیل نگران گسترش تنش میان تل آویو و مسکو است . این نگرانی بیشتر از آن جهت است که ممکن است  سبب قوت آن دسته از کارشناسان سیاسی در کشورهای غربی شود که معتقدند که هزینه های  اسرائیل برای غرب روز افزون و فواید آن  امروز در حد صفر است.

گذشته از کارکرد کنونی اسرائیل در نفرت افزائی نسبت به تمدن غرب وتنش آفرینی در منطقه ، کرملین برای خصومت  خود با دولت فعلی اسرائیل دلایل دیگری  نیز دارد و آن نقشی است که اسرائیل از طریق ولودیمیر زلنسکی در اوکراین علیه روسیه ایفا کرده است.

اگر مسکو اعتقاد داشته باشد که  زلنسکی بدون حمایت محافل صهیونیستی نمی توانست این نقش ویرانگر را در اکراین ایفا کند،نباید کرملین را سرزنش کرد زیرا این اعتقاد دارای پایه های منطقی و خردپذیر است.

بهر تقدیر همه چیز به تحولات آینده بستگی دارد:آیا اسرائیل زلنسکی را فدای روابط خود با روسیه خواهد کرد؟ و آیا غرب اسرائیل و رژیم سعودی را فدای منافع جهانی و حیثیت و مشروعیت بین المللی خود خواهد نمود؟این پرسش ها بسیار  مهم هستند.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.