عمر کوتاه دولت ائتلافی بنت- لاپید و ورود رژیم صهیونیستی به دور جدید بحران و بی ثباتی سیاسی

0 5

مقدمه و طرح مساله

بعد از حدود یک سال ثبات سیاسی نسبی فلسطین اشغالی دوباره وارد بحران سیاسی شده و قرار است پنجمین انتخابات پارلمانی ان در کمتر از ۴ سال در ابانماه اینده برگزار شود. پس از تشکیل کابینه بنت-لاپید در روزهای ابتدایی ژوئن ۲۰۲۱ بسیاری از کارشناسان مسائل رزیم صهیونیستی معتقد بودند این کابینه به دلیل جمع اضداد از میان احزاب و جریان‌های مختلف سیاسی، به احتمال زیاد عمری کوتاه دارد و باید منتظر آغاز اختلافات در میان اعضا و سقوط تدریجی آن بود. همچنین کوچ اجباری نتانیاهو از منصب صدارت به جایگاه اپوزیسیون سبب شد تا کابینه بنت-لاپید از همان روزهای ابتدایی کار خود با اپوزیسیونی تقریباً یکپارچه و منسج روبه‌رو باشد که طرح‌ها و اقداماتشان را به چالش بکشد.  در نهایت با افزایش کارشکنی‌های نتانیاهو در مسیر اقدامات دولت مستقر به ویژه تصویب نشدن لایحه تمدید قانون وضعیت فوق العاده شهرک‌های یهودی نشین کرانه باختری، زمینه لازم برای سقوط کابینه و انحلال کنست (مجلس رژیم صهیونیستی) فراهم شد.

عمر کوتاه کابینه ائتلافی بنت- لاپید و سناریوهای پیش رو

دولت ائتلافی بنت و لاپید که بنا بود چها رسال اداره امور را در فلسطین اشغالی بر عهده داشته باشد و هر یک از دو نفر به طور متناوب دو سال  مسئولیت نخست وزیری را عهده دار شوند بیش از یک سال و یک هفته دوام نیاورد. کابینه ائتلافی بنت- لاپید که ۶۱ کرسی را در اختیار داشت، در ماه آوریل یک کرسی خود یعنی، «عیدیت سیلمان»، عضو فراکسیون «یمینا» را از دست داد و با خروج وی تعداد کرسی‌های مخالفان کابینه به ۵۴ کرسی در مقابل ۶۰ کرسی کابینه رسید. پس از آن «رینا زُعَبی» اعلام کرد قصد دارد از کابینه خارج شود اما این اقدام به دلیل تهدیدات به وجود آمده علیه وی- که یک فلسطینی الاصل است- انجام نشد. پس از آن «نیر اورباخ» اعلام کرد از کابینه خارج خواهد شد که در این صورت ، تعداد کرسی‌های ائتلاف به ۵۹ کرسی در مقابل ۵۵ کرسی مخالفان می رسید. گفته می شود در پشت این خروج ها نتانیاهو قرار دارد و تصمیم مشترک بنت و لاپید برای انحلال پارلمان بعد از ان اتخاذ شد که نتانیاهو رقیب سرسخت بنت اعلام کرد که روز چهارشنبه ۲۲ ژوئن درخواست انحلال پارلمان را مطرح خواهد کرد. بر این اساس مشخص می شود که لاپید و بنت با تصمیم به انحلال پارلمان سعی کرده اند ابتکار عمل را از دست نتانیاهو بگیرند و خود کنترل بحران را در دست بگیرند. نتانیاهو از زمانی که ناچار به تحویل قدرت شده حتی برای یک روز هم ساکت ننشسته و برای بازگشت به قدرت و شکست دولت ائتلافی و شکننده بنت- لاپید نهایت کوشش را بکار گرفته بود. آنچه موجب شکل‌دهی به «بلوک تغییر» و سپس تشکیل کابینه نفتالی بنت شد، فقط گزینه «حذف نتانیاهو از قدرت» بود؛ اما زمانی که این امر محقق و قرار شد امور رژیم صهیونیستی مدیریت شود، مؤتلفین متوجه شدند این ترکیب به حدی نامتجانس است که پیشبرد کارها در عمل مقدور نیست و نبود هدف غایی و مشترک وضعیت را بغرنج‌تر می‌کرد که در نهایت به فروپاشی کابینه بنت منتهی شد. پیش از برگزاری انتخابات مارس ۲۰۲۱، احزاب یش عتید، یمینا، امید جدید، کارگر، مرتز، «اسرائیل بیتنا» و آبی-سفید ائتلافی با عنوان «بلوک تغییر» تشکیل دادند تا بتوانند به طور منسجم‌تری علیه نتانیاهو فعالیت کنند.

نتیجه این اقدام مشترک حذف نتانیاهو از مسند نخست‌وزیری بود و به همین ترتیب نتانیاهو نیز از بدو تشکیل دولت بنت- لاپید از هیچ اقدامی برای فروپاشی ان دریغ نکرده است. ایجاد چالش امنیتی برای دولت لاپید و بنت و دادن وعده و وعید به اعضای دولت ائتلافی برای خروج از آن از جمله اقداماتی است که نتانیاهو در این مدت بکار گرفته و به نظر می رسد انتخاب زمان کنونی برای درخواست انحلال کابینه نیز حساب شده بوده تا سنگی جلوی سفر آتی جوبایدن به فلسطین اشغالی انداخته شود. با وجود اینکه این سفر به نفع رژیم صهیونیستی است و بایدن با این سفر همانند ترامپ مهر تایید بر سیاست های ضد صلح این رژیم می زند اما از زمان اوباما تیرگی شدید بین حزب لیکود و شخص نتانیاهو با برخی از مقامات حزب دموکرات ایجاد شده است که این تیرگی همچنان ادامه دارد و لذا به نظر می رسد یکی از اهداف نتانیاهو از طرح انحلال کنست در این مقطع زمانی نوعی مانع تراشی برای سفر بایدن هم بوده است. با اینحال واگذاری مقام نخست وزیری به لاپید که مورد حمایت حزب دموکرات است تلاش های نتانیاهو را در این زمینه ناکام می گذارد و فضای مساعدی را برای دو طرف اسرائلی و امریکایی علیرغم شکست دولت ائتلاف لاپید و بنت فراهم می کند. از این دید این احتمال که با واگذاری قدرت از بنت به لاپید زمینه برای کسب امتیاز از دولت بایدن بیشتر شود وجود دارد. ان چه در این میان مسلم است اینکه رژیم صهیونیستی بعد از یک دوره ثبات نسبی یک ساله بار دیگر وارد تونل بی ثباتی می شود که هیچ چشم اندازی برای برون رفت از ان دیده نمی شود .

کناره گیری بنت از قدرت و سیاست

نفتالی بنت اعلام کرد در انتخابات پارلمانی آتی نامزد نخواهد شد. وی این اظهارات را بعد از ان بیان کرد که کنست رسما منحل شد و قدرت اجرایی به یائیر لاپید شریک ائتلافی وی واگذار شد تا اداره امور را تا برگزاری انتخابات طی سه ماه آینده برعهده داشته باشد. زمانی که بنت قدرت را در دست گرفت هرگز فکر نمی کرد یک سال بیشتر دوام نخواهد اورد چرا که طی تقسیم قدرت با یائیر لاپید توافق شده بود که هریک دو سال از دوره چهارساله نخست وزیری را برعهده بگیرند. طبق این تقسیم قدرت هنوز یک سال از دوره نفتالی بنت باقی مانده بود اما نه تنها دوره خود را نتوانست به سرانجام برساند بلکه تصمیم گرفت برای همیشه از سیاست خداحافظی کند. حال سوال این است که چه عواملی بنت را به اتخاذ چنین تصمیمی واداشت. به نظر می رسد یک دلیل همین بود که وی از پس مانع تراشی های رقیب سرسخت خود بر نیامد و در نهایت تسلیم شد و صحنه را واگذار کرد. نتانیاهو ، نفتالی بنت را دست پرورده خود می دانست و هرگز فکر نمی کرد وی به نتانیاهو خیانت کند اما در انتخابات قبلی با وجود اینکه نتانیاهو بیشترین کرسی های کنست را بدست اورده بود اما به دلایل مختلف از جمله افشای پرونده های فساد که بنت هم در ان دست و نقش داشت نتوانست به نخست وزیری خود ادامه دهد و لذا بعد از ۱۵ سال از قدرت کنار رفت اما از همان روزهای نخست مانع تراشی های خود را در قبال دولت ائتلافی بنت- لاپید اغاز کرد و از هر فرصت ممکن برای ضربه زدن به آن استفاده کرد.وی نهایت کوشش خود را بعمل اورد تا دولت ائتلافی بنت- لاپید را که تنها با یک کرسی بیشتر موفق به تشکیل دولت شده بود از حدنصاب بیندازد و زمینه سقوط وی را فراهم کند. نتانیاهو با ترفندهای مختلف در نهایت توانست دو نفر از یاران بنت را از حزب و ائتلاف وی خارج کند و آن را از اکثریت بیندازد. نتانیاهو برای اینکه به این هدف دست یابد حتی از تصویب لایحه تعمیم قوانین اسرائیل به شهرک های یهودی نشین واقع در کرانه باختری ممانعت کردو بدین ترتیب صدای اعتراض شهرک نشینان را در آورد . با این پیشینه بنت تصور می کرد در صورتی که درانتخابات آتی نامزد شود باز با کارشکنی های نتانیاهو همراه خواهد شد و چه بسا امکان دارد ادامه بازی با نتانیاهو به قیمت جان وی تمام شود. بر این اساس هیچ تردیدی نیست که عمق و گستره بحران و شکاف های داخلی رژیم صهیونیستی در کناره گیری بنت از قدرت و حتی صحنه سیاست موثر بوده است و شاید هم بنت تصور می کند با این کار می تواند به مهار و فروکش این بحران کمک کند. اما عامل دیگری که می تواند در این زمینه تاثیرگذار باشد به رویکرد و عملکرد بنت در طی یک سال گذشته برمی گردد که بیشتر از نتانیاهو رژیم صهیونیستی را وارد درگیری های برون مرزی بخصوص از جانب محور مقاومت اسلامی و متحدان منطقه ای آن کرد. بنت برای اینکه در برابر تبلیغات و تهدیدهای نتانیاهو که همواره وی را به بی عرضگی متهم می کردبه آشکارسازی تهاجمات و تعرضات این رژیم علیه منافع و حاکمیت ایران کرد تا کارنامه قابل دفاع از خود در برابر رقبای داخلی از جمله نتانیاهو ارائه دهد اما غافل از اینکه با این اقدام اسرائیل را در موقعیت پدافندی قرار داد و این فرصت را برای نیروهای مقاومت فراهم کرد که به تلافی تعرضات و تهاجمات ان با انگیزه بیشتر علیه این رژیم وارد عمل شوند . از این دید تصمیم به کناره گیری بنت امکان دارد نه تصمیم فردی بنت بلکه تصمیم روسا و حاکمیت رژیم صهیونیستی باشد که با خارج کردن بنت ازسیبل توجه عمومی کوشیده باشد با تغییر موقعیت پدا فندی ضریب امنیتی این رژیم را افزایش دهد اما بعید به نظر می رسد که این تکنیک بتواند نتایج مورد انتظار تل اویو را به همراه داشته باشد.

لاپوشانی دور جدید بحران سیاسی اسرائیل در رسانه های غربی

حتی پیش از اینکه نفتالی بنت و یائیر لاپید روز دوشنبه سی ام خرداد از تصمیم خود برای انحلال کنست( پارلمان) خبردهند، مشخص بود که بخش عمده ای از خودنمایی های بنت در برابر محور مقاومت اسلامی ناشی ازرقابت های درونی در فلسطین اشغالی بخصوص از جانب نتانیاهو بوده است و وی برای اینکه در برابر نتانیاهو کم نیاوردبه طرح غلنبه سلمبه دکترین موسوم به ” اختاپوس” پرداخت و لزوم زدن سر اختاپوس به جای دست و پای آن را مطرح کرد. رسانه های غربی بدون اینکه به عوامل و ابعاد داخلی این ادعا که از اختلافات و شکاف های داخلی در رژیم صهیونیستی پرده برمی داشت اشاره کنند به تبلیغ و انعکاس گسترده اظهارات بنت پرداختند و سعی کردند تصویری قدرتمند از وی و رژیم صهیونیستی ارائه دهند. بعد از اینکه  بنت و لاپید در اقدامی پیشدستانه از تصمیم خود برای انحلال پارلمان خبردادند و مانع از این شدند که نتانیاهو با ارائه چنین درخواستی  ابتکار عمل را در دور جدید بحران سیاسی به دست بگیرد، رسانه های بیگانه باز از پرداختن به عمق و وسعت بحران سیاسی داخلی امتناع و عمدتا به انعکاس خبرتصمیم بنت و لاپید برای انحلال کابینه بسنده کردند. بخش دیگری از ابعاد این بحران، تاثیر آن  بر سفر آتی جوبایدن به اسرائیل و منطقه است و این رسانه ها به گونه ایی وانمود می کنند که فروپاشی ائتلاف بنت و لاپید و یا انحلال پارلمان تاثیری بر این سفر نخواهد داشت اما شواهد موجود حاکی از این است  که انتخاب مقطع کنونی برای انحلال کابینه چه از جانب نتانیاهو و چه از جانب بنت- لاپید بی ارتباط با این سفر نیست و به نظر می رسد نتانیاهو با این اقدام می خواست انتقام شخصی خود را از بایدن و حزب دموکرات بگیرد که از زمان اوباما روابط دو طرف وارد تیرگی و نوعی خصومت شده و بنت- لاپید نیز با این اقدام مانع از این شدند که بایدن در سفر خود به اراضی اشغالی فرصتی برای یادآوری تعهدات رژیم صهیونیستی و یا امکانی برای طرح تشکیل دولت فلسطینی داشته باشد. از دیگر سو با مقایسه نحوه برخورد رسانه های غربی با تحولات سیاسی منطقه و اسرائیل می توان به ابعاد دیگری از برخوردهای تبعیض آمیز آن ها پی برد. برای مثال بعد از انقلاب اسلامی و استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران هیچ دولتی در ایران نصف و نیمه رها نشده و همه دولت ها  و مجالس عمر طبیعی چهار ساله خود را به پایان رسانده اند اما درست برعکس تقریبا همه دولت های صهیونیستی از بدو تشکیل با توجه به ماهیت ناهمگون مهاجران صهیونیست با بحران ساختاری مواجه بودند و این بحران در سال ها ی اخیر تشدید شده به گونه ای که در چهار سال گذشته چهار انتخابات برگزار شده و اکنون نیز به سمت پنجمین انتخابات پیش می رود . با اینحال در رسانه های بیگانه از ایران یک کشور بی ثبات و با دامنه وسیعی از بحران های داخلی  به تصویر کشیده می شود اما سقوط پی در پی دولت های اسرائیل به حساب دموکراسی و تکثر سیاسی گذاشته می شود.

تلنگر هنیه به تل اویو

اسماعیل هنیه رهبر جنبش مقاومت اسلامی فلسطین در سخنانی در لبنان در تشریخ قدرت بازدارندگی این جنبش اعلام کرد که این جنبش قادر است در کمتر از ۵ دقیقه ۱۵۰ موشک به سمت فلسطین اشغالی شلیک کند. این اظهارات به روشنی ابعاد کمی و کیفی توان موشکی جنبش مقاومت اسلامی در فلسطین را نشان می دهد. تا قبل از اینکه نیروهای مقاومت در فلسطین و منطقه به توان موشکی و قدرت بازدارندگی دست یابند هر روز در معرض تهاجم روزمره حملات زمینی و بخصوص هوایی رژیم صهیونیستی قرار داشتند اما از زمانی که تل اویو دریافت که حملات و اقدامات توسعه طلبانه آن بی پاسخ نخواهد ماند لذا تا حد زیادی در حملات خود بازنگری کرد. تا قبل از اینکه حزب الله به قدرت و توان موشکی برای هدف قرار دادن تل اویو و دیگر مراکز استراتژیک  آن دست یابد بیروت به طور روزمزه در برابر حملات هوایی این رژیم قرار داشت. اما بعد از اینکه در خلال جنگ ۳۳ روزه ابعاد و گستره توان موشکی حزب الله بخصوص در هدف قرار دادن تل اویو آشکار شد از آن پس به تدریج حملات و تجاوزات این رژیم به لبنان کاهش یافت و به صفر نزدیک شد و اکنون دیگر هواپیماهای این رژیم جرات ورود به خاک لبنان را پیدا نمی کنند و حتی چند هفته پیش این رژیم علیرغم تهدید در عمل جرات حفاری از حوزه گازی مشترک در دریای  مدیترانه را به خود نداد و اکنون لبنان در سایه قدرت بازدارندگی حزب الله امکان بهره برداری ازاین منابع را پیدا کرده است. در فلسطین نیز به همین ترتیب بعد از اینکه قدرت بازدارندگی جنبش های مقاومت فلسطین بتدریج افزایش یافت زمان جنگ های تحمیلی کوتاه شد به دلیل اینکه این رژیم دیگر نمی توانست برای مدت طولانی ضربات وارده را تحمل کند.

به همین دلیل اخرین جنگی که بین دو طرف درگرفت شمشیر قدس بود که ۱۱ روز طول کشید. در آن مقطع رژیم صهیونیستی با همدستی شهرک نشینان عزم خود را جزم کرده بودند که خانواده های فلسطینی ساکن د رمحله شیخ جراح واقع در شرق قدس را یکبار در پی جنگ سال ۱۹۴۸ آواره شده بودند دوباره از خانه و کاشانه خود بیرون کنند اما فلسطینی های ساکن در این محله نهایت مقاومت را نشان دادند که خانه خود را ترک نکنند و دیگر فلسطینی ها نیز به هواداری از ان ها به اعتراض دست زدند و مجامع جهانی نیز بارها از رژیم صهیونیستی خواستند که در تصمیم خود برای کوچ اجباری این دسته از فلسطینی ها تجدید نظر کند اما هیچ یک از این اقدامات موثر نیافت تا اینکه جنبش مقاومت اسلامی فلسطین با توان موشکی خود وارد عمل شد و بعد از اینکه تل اویو و دیگر اماکن استراتژیک این رژیم را مورد حمله قرار داد تل اویو از کوچ اجباری فلسطینی های ساکن شیخ جراح دست کشید و تا الان هم جرات اجرای آن را به خود نداده است. بر این اساس یکی از اهداف اسماعیل هنیه از بازخوانی و یاداوری جنگ ۱۱ روزه و همچنین توان موشکی حماس دادن این هشدار به رژیم صهیونیستی بوده است که دست از تهدیدهای جدید خود علیه قدس بردارد و الا امکان دارد این جنبش همانند ماجرای شیخ جراح وارد عمل شود. نکته قابل تامل دیگر در سخنان رهبر حماس پیوستگی و همبستگی راهبردی است که بین اضلاع مختلف جنبش های مقاومت اسلامی در منطقه ایجاد شده است و آن ها در جهت تقویت قدرت بازدارندگی در سراسر منطقه کمک رسانی به همدیگر در شرایط اضطراری را در اولویت و دستور کار خود قرار داده اند و این نکته را در شعار و عمل به اثبات رسانده اند که در شرایط مقتضی در کنار هم و پشت هم قرار خواهند گرفت . این موضوع از این جهت حائز اهمیت است که رژیم صهیونیستی نیز از زمان ترامپ سرگرم تشکیل یک ائتلاف متجاوز در پوشش روند موسوم به عادی سازی روابط میان این رژیم و برخی از کشورهای منطقه است و از این دید قدرت بازدارندگی نیروهای مقاومت اسلامی تنها ضامن امنیت و ثبات در منطقه در فضای پسا تشکیل هر ائتلاف نظامی تحت هر پوشش و نامی است. بنابراین از هر نظر که به مسئله نگاه شود مشخص می شود که برخلاف تبلیغات موجود قدرت موشکی نیروهای مقاومت در فلسطین و منطقه در جهت حفظ ثبات و تقویت صلح و جلوگیری از تجاوزات بالقوه و بالفعل رژیم صهیونیستی و ایادی ان در منطقه است.

نتیجه گیری

هر دولتی در فلسطین اشغالی چه دولت بنت باشد یا نتانیاهو یا حتی ایهود اولمرت بر سرکار باشد در اصل قضییه تفاوتی نخواهد کرد و بحران‌های اساسی و ساختاری همچنان وجود خواهند داشت و نه فقط ادامه پیدا می‌کنند که حتی عمیق‌تر می‌شوند. چند هفته پیش نفتالی بنت در پیامی خطاب به شهرک‌نشینیان گفت: “اسرائیل در برابر یک آزمون واقعی قرار گرفته و شاهد شرایطی بی‌سابقه است که به فروپاشی نزدیکی‌ می‌شود و با یک دوراهی تاریخی مواجه است.پیشتر، کشور ما دو بار به علت جنگ‌های داخلی اول زمانی که عمر آن ۸۰ سال بود، تجزیه شد و [در جنگ داخلی] دوم زمانی که این سرزمین ۷۷‌ ساله بود، از هم پاشید. ما اکنون در دوره سوم به سر می‌بریم و به دهه هشتم نزدیک می‌شویم. همه ما در برابر یک آزمون واقعی قرار داریم. آیا می‌توانیم کشورمان را حفظ کنیم؟”وی همچنین با اشاره به هرج و مرج، انتخابات مکرر، فلج شدن کابینه در اراضی اشغالی در سال‌های گذشته، افزود که این رژیم به یکی از سخت‌ترین لحظه‌های انحطاط خود رسیده است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.